Privacy en Cookies

Voor een volledige werking plaatst deze website cookies op uw computer. Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics. Deze informatie helpt ons bij het verbeteren van onze website. De cookies bevatten anonieme informatie en blijven maximaal 2 jaar in uw browser aanwezig.

Naar de inhoud U bevindt zich hier:

Burgerschap

Burgers nemen steeds vaker zelf en samen het initiatief om de vormgeving van hun leefomgeving en andere maatschappelijke belangen ter hand te nemen. Zij worden daartoe ook uitgenodigd door veranderingen in taken en taakopvatting binnen het openbaar bestuur. Het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties richt zich, vanuit de rol van kadersteller, op het functioneren van het democratische systeem in deze context van een veranderende verhouding tussen burger en overheid.

Uitgelicht

Verdere informatie

Burgerparticipatie

Over dit thema

Het komt (volgens de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) en de Raad voor het openbaar bestuur (Rob) steeds vaker) voor dat burgers en instellingen niet meer wachten op politieke besluiten, maar zelf maatschappelijke kwesties oplossen, zoals het onderhoud van speeltuinen, groenvoorziening of lokale voorzieningen voor ouderen. Naast de klassieke democratie van de stembus en politieke besluitvorming, kunnen dergelijke vormen van de rechtstreekse bepaling van de eigen leefomgeving worden beschouwd als wezenlijk kenmerk van een ander soort democratie. Dit kan op verschillende manieren. Er wordt wel gesproken over drie vormen van burgerparticipatie.

De eerste is inspraak in afgeronde plannen, de tweede vorm is interactieve beleidsvorming en de derde vorm van burgerparticipatie bestaat uit initiatieven van burgers.

In het Rob-advies 'Loslaten in vertrouwen' en het WRR-rapport 'Vertrouwen in burgers' komen verschillende kernelementen van burgerparticipatie naar voren:

  • het overdragen van zeggenschap van overheid naar samenleving;
  • nieuwe verhoudingen tussen overheid en burgers;
  • toenemende mogelijkheden voor burgers om hun eigen leefomgeving te bepalen;
  • burgers die rechtstreeks - zonder tussenkomst van een overheid - oplossingen voor maatschappelijke kwesties tot stand brengen;
  • een overheid die loslaat, faciliteert en ruimte geeft aan initiatieven uit de samenleving; en
  • een overheid die eigen verantwoordelijkheid en zelfredzaamheid van burgers stimuleert en tegelijkertijd onderlinge samenwerking bevordert.