Privacy en Cookies

Voor een volledige werking plaatst deze website cookies op uw computer. Daarnaast worden cookies geplaatst voor het bijhouden van bezoekersgedrag binnen Google Analytics. Deze informatie helpt ons bij het verbeteren van onze website. De cookies bevatten anonieme informatie en blijven maximaal 2 jaar in uw browser aanwezig.

Naar de inhoud
U bevindt zich hier:

Politieke partijen zijn onmisbaar, maar moeten wel veranderen

Afbeelding rapport Politieke partijen zijn onmisbaar, maar moeten wel veranderen

Anker Solutions

Rapport | Januari 2006 (44 pagina's)

Toelichting

Er bestaan verschillende visies op het functioneren van Nederlandse politieke partijen. Ondanks deze verschillende visies is er brede consensus dat politieke partijen belangrijk zijn en cruciale functies vervullen in het Nederlandse democratische bestel. Het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) verwijst daarbij specifiek naar de volgende vijf functies: agendasetting (het verwoorden van bij de bevolking bestaande wensen en opvattingen), het afwegen van uiteenlopende en vaak tegenstrijdige wensen en belangen, informeren en stimuleren van kiezers om weloverwogen naar de stembus te gaan, scholing en vorming van partijleden en rekrutering en selectie voor politieke functies. De positie van de politieke partijen staat onder druk. Hoe moeten politieke partijen zich ontwikkelen om ook in de 21e eeuw hun verantwoordelijkheid te kunnen dragen? En wat is daarbij de verantwoordelijkheid van de overheid? Deze ontwikkelingen zijn voor het ministerie van BZK aanleiding voor het organiseren van een symposium over de toekomst van politieke partijen. Ten behoeve van de discussie bij dit symposium heeft het ministerie van BZK Anker Solutions opdracht gegeven om aan de hand van een viertal focusgroepen na te gaan hoe burgers deze problematiek ervaren. Daarbij gaat het specifiek om de vraag hoe burgers als ‘consument’ de politieke partijen waarnemen in vergelijking met single-issue organisaties. Doel is om vast te stellen in hoeverre politieke partijen kunnen leren van het succes van single-issue organisaties, daarbij uiteraard rekening houdend met de kernfuncties van politieke partijen, in het bijzonder de politieke afwegingsfunctie.